Tata

Kobieta. Czterdzieści parę lat... trzech synów. Każdy z innym mężczyzną. Dużo pracuje. Przepracowana, zarobiona, wręcz zawalona robotą. Ciągnie wóz o nazwie rodzina. Pierwszy syn ma problemy ze swoją emocjonalnością. Rozedrgany. Cały czas jakby w oceanie emocji, i co chwila jakaś fala wali o brzeg z wielkim głuchym pierdolnięciem. Drugi starszy, lat 17. Nowe towarzystwo, które poznał w liceum wkręciło go, w narkotyki. Sam też się wkręcił, bo czuje tą głęboką pustkę w środku. Ten najstarszy ponad 20 lat uzależniony od alkoholu.
Ona sama.

- Jak Twoja mama ma się do Twojego taty?
- Taty dużo nie było w domu. Jeździł do Niemiec pracować na budowie. Przywiózł stamtąd górę pieniędzy. Wybudowali za to dom. Potem założył mamie sklep warzywny. Cały czas za granicą. Daleko.
- Czy był tam szacunek do męskiego? Do tego co robił tato?
- No co Ty... zawsze się mamie dziwiłam... przecież On przywiózł z tych Niemiec górę pieniędzy. Mieliśmy na wszystko... tylko jego nie było.
- Zamknij oczy i zobacz mamę, za nią jej mamę. Powiedz do niej... mamo myślałam, że też go muszę mieć za nic. A ja za nim tęsknię. Ja w połowie z niego.
- Płacz... brakowało mi go... chciałam, aby było go więcej.
- Oddychaj... głęboko.
- Mama też płacze...
- Powiedz do mamy - mamo tęsknię za nim za siebie i za Ciebie.
- Tak... tak bardzo tęsknię...
- Teraz popatrz na tych trzech mężczyzn... i powiedz do nich. Do każdego z osobna - złościłam się, bo tak bardzo mi Was brakowało. Wolałam się złościć, niż poczuć ten ból.
- Tak... to prawda... wolałam grać tą silną... nie chciałam czekać, i tęsknić... jak za ojcem.
- Popatrz na synów i powiedz do nich... możecie do taty.

W tej chwili zakończyliśmy sesję... do klientki zadzwonił jeden z ojców :)

Mężczyźni są nieobecni, gdy są nie szanowani. Gdy kobiety nie szanują męskiego, męskie ucieka... nie chce trwać, być obecne. Gdy zostaje uszanowane przychodzi chętnie i daje. Czasami ten wkurw trwa 200 albo i 400 lat... kobiety odcinają synów od ojców, a Ci wtedy wchodzą w uzależnienia, albo nie ma w nich stabilności... nie ma w nich gruntu. Już wystarczy... już wystarczy tej męsko-żeńskiej wojny, za którą płacą dzieci... ze ślepej miłości do jednego, i drugiego. Już wystarczy... <3

Dziecko ma rodziców w sobie... ma ich w sobie razem. To nie jakieś pierdolenie... to biologia... informacja zapisana w komórkach, to biochemia, to pole informacji. Gdy kobieta wyklucza męża... a wyklucza nienawidząc go... dziecko jest jakby rozrywane na pół. A dziecko potrzebuje i męskiego, i żeńskiego.

Czasami słyszę słowa... poświęcę się dla dzieci, i będę z nim. Nieeee zrób to przede wszystkim dla siebie... dzieci są szczęśliwe, gdy rodzice mają się ku sobie... wtedy nie muszą się wciskać w nieswoje trudne sprawy. A nawet jak relacja pary się kończy... bo to życie, a nie bajka, w której kluczowym momentem jest "... i żyli długo i szczęśliwie" to rodzicami zostaje się do końca. Relacja pary to inny zestaw kaloszy, niż relacja rodzic dziecko...

My w nich razem... my w nich razem... na zawsze!