Bezsenność

Miał z 40 lat. Twarz zmęczona, jakby był już u progu swego wyczerpania. Cera szara. Oczy sine i podkrążone. Spory zarost. Płytki oddech. Ubrany w bojówki i wojskowe buty.

- Siadaj - powiedziałem do niego z uśmiechem - Co tam sex, miłość czy pieniądze ? - sala w śmiech, ale On nie bardzo się uśmiał. Popatrzył na mnie. Wziął oddech.

- Sen. Nie mogę spać. Wybudzam się non stop. Nie mam już siły. Jestem nieprzytomny w dzień. Zasypiam dopiero nad ranem.

- Spać nie mogą Ci, którzy czuwają. Od kiedy tam masz? - zapytałem już całkiem poważnie.

- Zaczęło się… - zawiesił głos. Popatrzył w przestrzeń. Coś obliczał w głowie - z pół roku temu.

- Co się stało pół roku temu ? - zapytałem.

- W zasadzie nic. Praca, dom, dzieci. Choroba żony - odpowiedział, jakby recytował.

- Na co żona jest chora ? - zapytałem.

- Już na nic. Była na najpopularniejszą chorobę na świecie.

- Jak ją przeszła ? - pytam drążąc temat, bo czuje, że jest w tym jakaś niewypowiedziana energia.

- Wszystko szło ok. Ale w pewnym momencie miała problem z oskrzelami. Dusiła się. Saturacja jej spadła. Na szczęście po sterydach wszystko poszło w porządku.

- Kiedy się dusiła? - pytam.

- W nocy - odpowiedział.

- A Ty wtedy spałeś ? - Tak. Nawet nie usłyszałem.

- A od następnej nocy już nie mogłeś spać ? - pytam.

- Hmmm - zastanawia się. W jego oczach pojawił się błysk. - W sumie chyba, to bardzo możliwe, że tak właśnie było - widać na jego twarzy, że kropki mu się jakoś połączyły.

- Ustawmy to - proponuję.

- ok - zgodził się.

Stawiam żonę i jego. Żona staje naprzeciwko reprezentanta klienta. A reprezentant klienta w płacz. Ale jaki… jak małe dziecko.

- Nie umieraj proszę. Mamy dzieci. Proszę nie umieraj. Żona patrzy gdzieś w przestrzeń, jakby na kogoś. Dostawiam kogoś, bo czuję, że w przestrzeni jest ktoś jeszcze. Osoba natychmiast ląduje na ziemi z kaszlem, jakby się dusiła.

- Czy był ktoś kto się udusił w nocy? - pytam klienta siedzącego na krześle przy mnie.

- Tak. Najmłodsza siostra mamy, jak miała może z trzy miesiące… ale to było… - i zanim zdążył wypowiedzieć do końca, reprezentant który przed chwilą kaszlał i się dusił bierze głęboki oddech leżąc na podłodze, i zapada się jakby w głęboki rozluźniony sen.

- To o nią tutaj chodzi. Żona przypomniała. Ktoś spał, i się nie obudził, gdy to dziecko się udusiło. Dziadek ? Babcia ? Dostawmy ich.

Dostawiam reprezentantów. Dziadek pada na kolana i zaczyna płakać. Klient patrzy na dziadka i też zaczyna płakać.

- Nie usłyszałem, nie było mnie, to przeze mnie - szepcze dziadek do zmarłej dziewczynki. Klient wstaje z krzesła i przytula się do dziadka w głębokim szlochu. Trwa to kilka minut. Dziadek, jakby dopiero pozwolił sobie na swoją żałobę. Po chwili proszę dziadka, aby popatrzył na wnuka i powiedział co czuje.

- To moje Sylwester. To moje dziecko. Nie Twoje. To moja wina. Nie Twoja. To mój los. Nie Twój. Ty możesz spać Sylwester. Ja będę czuwać - wnuk się uspokaja. Reprezentantka żony klienta bierze głęboki oddech. Wiatr w tym samym momencie otwiera okno na Sali warsztatowej z hukiem. Wpływa dynamicznie rześkie powietrze. Ciary po plecach.

- Wszyscy możemy już głęboko odetchnąć - stwierdzam.

Klient podchodzi do reprezentantki żony. Ta wreszcie jakby odmrożona. Patrzy na męża z delikatnym uśmiechem.

- Dziękuję, że mi przypomniałaś o cioci, i historii dziadka - mówi do niej z miłością w oczach.

Reprezentantka żony patrzy na Sylwestra i całuje go w policzek.

- Dziękuję. Nie stoję w tym ustawieniu przypadkiem. Mojej babci dziecko, też udusiło się w nocy. Łzy zaczynają jej płynąć po policzkach. Popatrzyłam tutaj, też na swoje. Dziękuję.

- Dziękuję.

Kurtyna w dół.

Tak wiele można było tu zobaczyć. W tym procesie. Niedokończone historie naszych przodków, chcą dokończyć się w nas. Partnerzy sobie służą. Wyobrażenie mniejszego w systemie może prowadzić ze ślepej miłości do utraty zdrowia, a nawet życia. Nie żyjemy tylko dla siebie. W życiu nie ma przypadków. Grupę na warsztaty zbiera sam Pan Bóg.

Po kilku tygodniach dostałem maila: Śpię spokojnie, i głęboko. Odwiedziłem grób cioci i dziadka. Puściło. Dziękuję.

* imiona zostały zmienione. Sesje opublikowana za zgodą.